maak ze zo kort mogelijk, want ze creëren geen waarde
Er bestaan taken in de apotheek die niemand helpen. Niet de patiënt. Niet het team. Niet jou. En toch blijven ze bestaan. Niet omdat ze zinvol zijn, maar omdat ze ooit zo zijn vastgelegd en vandaag nog altijd verplicht zijn. Dat vraagt geen motivatie of engagement, maar nuchter leiderschap.
Eerst dit: deze taken zijn geen “optimalisatiekans”
Laten we eerlijk zijn:
- Deze handelingen verbeteren de zorg niet
- Ze maken je apotheek niet veiliger
- Ze leveren geen inzicht op
- Ze verminderen geen fouten
Ze bestaan omdat wetgeving achterloopt, controlemechanismen historisch gegroeid zijn en nog steeds bestaan en/of digitale systemen halfslachtig gekoppeld zijn.
Dit zijn, wat ik noem, fossiele taken, restanten uit een ander tijdperk. En daar moeten we duidelijk over zijn, want zolang we doen alsof ze “belangrijk” zijn, blijven we ze dragen alsof ze waarde creëren.
Wat zijn die fossiele taakjes concreet?
In bijna elke apotheek zie je dezelfde lijst terugkomen:
- Narcoreg manueel opladen, terwijl dit technisch perfect automatisch zou kunnen
- Het grondstoffenregister wekelijks printen
- Een kopie maken van het voorschriftregister
- Het verdovingsregister afdrukken
- Dagontvangsten manueel noteren
- Dagelijks de omgevingstemperatuur noteren
En nog meer
Dit zijn handelingen waar geen enkele apotheker beter van wordt en geen professioneel oordeel aan te pas komt. En toch moeten ze gebeuren. Niet omdat jij dat wil, maar omdat het systeem dat van ons vraagt.
Dus nee, we gaan dit niet “beter” doen
Dit is belangrijk. Want de reflex is vaak om (digitale) tools in te zetten om dit op te lossen. Maar laat het me scherp stellen: Efficiënt doen wat geen waarde heeft, maakt het nog steeds waardeloos.
Perfectioneren, uitbreiden, digitaliseren en aandacht geven is niet de juiste houding. Vraag je liever af hoe je ze zo kort, stil en onzichtbaar mogelijk kan afwerken.
Schadebeperking is hier professioneel leiderschap
Omdat deze taken voorlopig verplicht blijven, is de enige rationele strategie om ze te bundelen, standaardiseren, uit je hoofd te halen en er zo min mogelijk mentale energie aan te verspillen. De taken zijn niet belangrijk, maar je tijd en energie wél.
Tijdens projecten start ik nooit met sneller werken, slimmer plannen of tools toevoegen. Ik start met vastleggen wat moet, beslissen wanneer, bepalen wie en vooral wanneer het klaar is.
Deze taken zullen niet verdwijnen omdat jij harder werkt. Ze verdwijnen ook niet omdat AI ze sneller doet. Pas wanneer systemen veranderen, regelgeving volgt en controles evolueren, kunnen ze verdwijnen.
Tot die dag komt is jouw opdracht duidelijk: doe het, maar laat ze je apotheek niet sturen. Maak ze zo klein en stil mogelijk, met mijn tijdswinstpakket. En vooral zo snel mogelijk uit je hoofd. Zo kies je professioneel waar je energie en tijd wel naartoe gaan.